
អំនួត ( ន. ) ការពោលអួត ឬសម្ដីអួត : មនុស្សមានអំនួត មនុស្សអ្នកអួត (កុំប្រើថា សេចក្ដីអំនួត, បើត្រូវការប្រើពាក្យថា សេចក្ដី ត្រូវថា សេចក្ដីអួត, ក៏គឺ អំនួត ហ្នឹងឯង) ។ ព. កា. ពន្យល់ឲ្យប្រើពាក្យ អំនួត ថា : អំនួតជានាមសព្ទមានបែបប្រាប់ថាកុំប្រើ- “សេចក្ដី” ថែមស៊ែមលើទាំងកុំប្រើ “ក្តី” ផ្សំឡើយ ។ (ម. ព. សេចក្ដី ផង) ។
បុគ្គលិក (បុក-គៈលិកៈ ឬ –លិក បា.; សំ.) ( គុ. ) (បុទ្គលិក) ដែលចំពោះបុគ្គល ឬសម្រាប់បុគ្គលម្នាក់ៗ មិនមែនជាសាធារណៈទួទៅ : របស់បុគ្គលិក ។ ព. ផ្ទ. សង្ឃិក, សាធារណៈ, សាធារណ៍ ។ ន. ភ្នាក់ងាររាជការដែលធ្វើការក្នុងក្រសួងរាជការផ្សេងៗ ឬនិយោជិតនៃគ្រឹះស្ថានពាណិជ្ជកម្មជាដើម : បុគ្គលិកក្នុងក្របខ័ណ្ឌ, បុគ្គលិកទិនិក ។(បារ. Personnel)។ បុគ្គលិកភាព ភាពនៃបុគ្គលិក គឺភាពនៃបុគ្គលម្នាក់ៗ ។ បុគ្គលិកលក្ខណៈ លក្ខណៈនៃបុគ្គលិក គឺលក្ខណៈរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ ។ល។
បុគ្គលិកអំនួត សំដៅលើបុគ្គលិកដែលមានសមត្ថភាព ឬទេពកោសល្យលេចធ្លោ ប៉ុន្តែមានឥរិយាបថឆ្មើងឆ្មៃ ក្រអឺតក្រទម មើលងាយអ្នកដទៃ និងមិនសូវជាគោរពមតិយោបល់របស់អ្នកដទៃឡើយ។ ទោះបីជាជំនាញ និងសមត្ថភាពការងាររបស់ពួកគេអាចមានតម្លៃ ប៉ុន្តែឥរិយាបថ និងអត្តចរិតមិនសមរម្យនេះ អាចបណ្តាលឱ្យកើតជម្លោះក្នុងការងារ និងទទួលការមិនចូលចិត្តពីក្រុមការងារទាំងមូលច្រើន។ បុគ្គលិកប្រភេទនេះ គឺជាបញ្ហាប្រឈមដ៏ធំសម្រាប់ថ្នាក់ដឹកនាំ ព្រោះទោះបីពួកគេអាចនាំមកនូវលទ្ធផលការងារល្អក៏ដោយ ក៏ឥរិយាបថរបស់ពួកគេអាចបង្កផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានយ៉ាងខ្លាំងដល់បរិយាកាសការងារ និងក្រុមទាំងមូល។
អត្ថបទទាក់ទង៖ ពាក្យសម្តី និងសកម្មភាពដែលគួរចៀសវាងនៅកន្លែងធ្វើការ
លក្ខណៈសម្គាល់បុគ្គលិកអំនួត
ខាងក្រោមនេះ ជាលក្ខណៈសម្គាល់មួយចំនួននៃបុគ្គលិកអំនួត៖
- មិនស្តាប់យោបល់៖ មិនចាប់អារម្មណ៍ស្តាប់មតិកែលម្អ ឬសំណូមពរពីអ្នកដទៃ ព្រោះគិតថាខ្លួនឯងដឹងគ្រប់គ្រាន់ហើយ។
- មិនសហការ៖ ចូលចិត្តធ្វើការតែម្នាក់ឯង ឬមិនចូលរួមក្នុងការងារជាក្រុម ដោយសារគិតថាខ្លួនឯងអាចធ្វើបានល្អជាង ឬមិនចង់ចែករំលែកស្នាដៃ។
- និយាយអួតអាង៖ ចូលចិត្តនិយាយអួតពីសមិទ្ធផលផ្ទាល់ខ្លួន ឬសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនឯងញឹកញាប់។
- ពិបាកគ្រប់គ្រង៖ អាចជាបុគ្គលិកដែលពិបាកក្នុងការណែនាំ ឬកែប្រែឥរិយាបថ។
- ជឿជាក់លើខ្លួនឯងហួសហេតុ៖ គិតថាខ្លួនឯងពូកែជាងគេ ដឹងអ្វីៗទាំងអស់ និងមិនអាចធ្វើខុសឡើយ។
- មើលងាយអ្នកដទៃ៖ មិនផ្តល់តម្លៃ ឬមិនគោរពមតិយោបល់របស់មិត្តរួមការងារ ជាពិសេសអ្នកដែលមានឋានៈទាបជាង ឬបទពិសោធន៍តិចជាង។
- មិនទទួលយកកំហុស៖ ពេលមានបញ្ហា ឬធ្វើខុស តែងតែបន្ទោសអ្នកដទៃ ឬស្ថានភាពជាជាងទទួលស្គាល់កំហុសរបស់ខ្លួនឯង។
ផលប៉ះពាល់នៃបុគ្គលិកអំនួតចំពោះក្រុម និងស្ថាប័ន
វត្តមានរបស់បុគ្គលិកអំនួត អាចបង្កការខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដូចជា៖
- បាត់បង់ចំណេះដឹង និងការចែករំលែក៖ ដោយសារពួកគេមិនសូវចែករំលែកចំណេះដឹង ឬបទពិសោធន៍ ក្រុមអាចបាត់បង់ឱកាសក្នុងការរៀនសូត្រពីគ្នា ហើយអាចប្រឈមនឹងការបាត់បង់ធនធានដ៏មានតម្លៃ ប្រសិនបើបុគ្គលិកនោះចាកចេញ។
- បង្កើនជម្លោះ៖ ភាពក្រអឺតក្រទម អាចនាំឱ្យមានការជជែកដេញដោលមិនឈ្នះចាញ់ ជម្លោះផ្ទៃក្នុង និងបរិយាកាសការងារមិនចុះសម្រុង។
- ប៉ះពាល់ដល់វប្បធម៌ក្រុមហ៊ុន៖ វប្បធម៌ក្រុមហ៊ុន អាចក្លាយជាអវិជ្ជមាន និងគ្មានសុវត្ថិភាពផ្លូវចិត្ត ដោយសារបុគ្គលិកផ្សេងៗទៀតខ្លាចនឹងបញ្ចេញមតិ ឬធ្វើខុស។
- អត្រាចាកចេញរបស់បុគ្គលិកល្អៗ៖ បុគ្គលិកដែលមានសមត្ថភាពខ្ពស់ និងមានឥរិយាបថល្អ អាចនឹងមិនអាចទ្រាំទ្រនឹងបរិយាកាសបែបនេះ ហើយសម្រេចចិត្តស្វែងរកការងារថ្មី។
- បំផ្លាញសីលធម៌ក្រុម៖ ឥរិយាបថឆ្មើងឆ្មៃរបស់ពួកគេ អាចធ្វើឱ្យមិត្តរួមការងារមានអារម្មណ៍មិនស្រួល អាក់អន់ស្រពន់ចិត្ត បាក់ទឹកចិត្ត និងមិនសប្បាយចិត្តក្នុងការធ្វើការជាមួយគ្នា។
- រារាំងការសហការ និងផលិតភាព៖ ការមិនសហការរបស់ពួកគេ អាចធ្វើឱ្យគម្រោង ឬភារកិច្ចក្រុមជួបឧបសគ្គ បង្កឱ្យមានការពន្យារពេល និងកាត់បន្ថយផលិតភាពរួម។
វិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រង និងដោះស្រាយជាមួយបុគ្គលិកអំនួត
ការគ្រប់គ្រងបុគ្គលិកប្រភេទនេះ ទាមទារនូវភាពប៉ិនប្រសប់ ភាពម៉ឺងម៉ាត់ និងការអត់ធ្មត់៖
១. ទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់ និងច្បាស់លាស់៖
- និយាយជាមួយពួកគេដោយផ្ទាល់អំពីឥរិយាបថរបស់ពួកគេ និងផលប៉ះពាល់ជាក់ស្តែងដល់ក្រុម និងស្ថាប័ន។
- បញ្ជាក់ឱ្យច្បាស់ថា ក្រុមហ៊ុនឱ្យតម្លៃលើសមត្ថភាពរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែក៏រំពឹងឱ្យមានឥរិយាបថវិជ្ជាជីវៈ និងការគោរពផងដែរ។
២. កំណត់ការរំពឹងទុកច្បាស់លាស់ និងបញ្ចូលក្នុងគោលដៅ៖
- កំណត់គោលដៅការងារដែលទាមទារការសហការជាក្រុម និងជំនាញប្រាស្រ័យទាក់ទង។
- រួមបញ្ចូល “ឥរិយាបថ” ឬ “ការសហការ” ទៅក្នុងការវាយតម្លៃការអនុវត្តការងាររបស់ពួកគេ។
៣. បង្រៀន និងបង្វឹកជំនាញទន់៖
- ផ្តល់ឱកាសសម្រាប់ការបណ្តុះបណ្តាលលើជំនាញប្រាស្រ័យទាក់ទង ការធ្វើការជាក្រុម ភាពជាអ្នកដឹកនាំ ឬការយល់ចិត្ត។
- ណែនាំពួកគេឱ្យយល់ពីសារៈសំខាន់នៃការគោរពអ្នកដទៃ។
៤. ផ្តល់ភារកិច្ចដែលទាមទារការសហការ៖
- ដាក់ពួកគេក្នុងគម្រោងដែលទាមទារការសហការយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយសមាជិកក្រុមផ្សេងៗទៀត។
- លើកទឹកចិត្តពួកគេឱ្យធ្វើជាអ្នកណែនាំ ឬអ្នកបង្វឹកដល់បុគ្គលិកថ្មី ដើម្បីឱ្យពួកគេរៀនពីការផ្តល់ និងទទួល។
៥. ដោះស្រាយបញ្ហាឱ្យបានឆាប់រហ័ស និងជាប់លាប់៖
- កុំទុកឱ្យឥរិយាបថអំនួតមានភាពរ៉ាំរ៉ៃ។ ដោះស្រាយវាភ្លាមៗនៅពេលកើតមានឡើង ដើម្បីកុំឱ្យវាក្លាយជាទម្លាប់ និងប៉ះពាល់ដល់អ្នកដទៃ។
- អនុវត្តវិធានការវិន័យតាមគោលការណ៍ក្រុមហ៊ុន ប្រសិនបើការណែនាំ និងការបណ្តុះបណ្តាលមិនមានប្រសិទ្ធភាព។
៦. កំណត់ផលវិបាក៖
- ប្រសិនបើឥរិយាបថមិនប្រសើរឡើងបន្ទាប់ពីការណែនាំ និងការបណ្តុះបណ្តាលគ្រប់គ្រាន់ នោះការសម្រេចចិត្តបណ្តេញបុគ្គលិកដែលមានសមត្ថភាពខ្ពស់អាចជារឿងពិបាក ប៉ុន្តែវាអាចជាការចាំបាច់ ដើម្បីរក្សាក្រុមទាំងមូល និងវប្បធម៌ក្រុមហ៊ុន។
៧. ពិគ្រោះជាមួយផ្នែកធនធានមនុស្ស៖
- ផ្នែកធនធានមនុស្ស (HR) អាចផ្តល់ដំបូន្មាន និងជួយក្នុងដំណើរការដោះស្រាយបញ្ហាដ៏រសើបនេះ ព្រមទាំងធានាថាការសម្រេចចិត្តទាំងអស់អនុលោមតាមច្បាប់ស្ដីពីការងារ និងគោលការណ៍ក្រុមហ៊ុន។
ការគ្រប់គ្រងបុគ្គលិកអំនួត គឺទាមទារតុល្យភាពរវាងការទទួលស្គាល់ទេពកោសល្យរបស់ពួកគេ និងការកែតម្រូវឥរិយាបថ។ គោលដៅ គឺដើម្បីឱ្យពួកគេក្លាយជាសមាជិកក្រុមដែលទាំងមានផលិតភាព និងមានឥរិយាបថល្អ។
សៀវភៅការគ្រប់គ្រងធនធានមនុស្ស – របៀបទទួលបាន អភិវឌ្ឍ ប្រើប្រាស់ និងគ្រប់គ្រងធនធានមនុស្សប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពក្នុងយុគសម័យបញ្ញាសិប្បនិម្មិត
